من و خدا

اصل خداست. اول او در نقطه آغاز خلقت به فکر تک تک مخلوقاتش بود و شرایط تحقق وجودی ما را فراهم ساخت. کار خداوند از روی علم و اجرای نظرش به واسطه نقش آفرینی اسباب مناسب صورت پذیرفته است.

ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند.

تا تو نانی به کف آری و به غفلت نخوری.

آری. در کار خیر، این همه عامل طبیعی درست عمل می کنند تا به جلوه درآیی و خود را نشان دهی.لیکن مشکل پاسخ ما به این همه لطف است.که متاسفانه به علت غفلت، بجای درک حقیقت ما به مسائل فرعی پرداخته و عمر گرامی را به هدر می دهیم.

نمک نشناس و پست فطرتی می کنیم و گاهی به مبدا کائنات دهن کجی می کنیم. گستاخی ما سرنوشت ما را تغییر می دهد و نهایتا ما را به صحرای بی آب و علف تنهایی سوق می دهد.

نصیحت پذیری که استفاده بدون هزینه از تجارب دیگران است بکار گرفته نشده و تکرار فردی تجارب وقت ما را ضایع می کند. گویند؛ فرزندان بر شانه های پدرانشان رشد می کنند. بدین معنی که اصول را از نسل گذشته و خیرخواه ترین شان که والدین هستند باید کسب کنند.

تا در فرصت حیات خود در واقع عمر

وجودی و عقلانی بیشتری بیابند و بدینوسیله سیر موفقیت شان سریع‌ترتر اوج بگیرد. عدم درک این حقیقت و تکیه بر بوالهوسی، آینده ما را تباه می سازد.

این همه پند دهنده اللهی)پیامبران و اولیاء خدا) اکثرا بلا استفاده و تنها ماندند و آزار دیدند یا بوسیله کسانی که باید قدرشان را می دانستند و از راهکارهای با ارزششان بهره می بردند

به شهادت رسیدند. بله پشت پرده عالم شهود همانا حقایقی وجود دارند که عالم مادی را کنترل می کنند و به عالم غیب شناخته می شوند. موثرند و قابل درکند لیکن به دلیل تفاوت ماهیتی با چارچوبهای جهان مادی قابل شرح نیستند. چگونگی وجود ما قبل از شکل گیری و سرنوشت بعد از مرگ ما تا ابد از فهم ما بیرون است. اما این فعلا اهمیتی ندارد.

از کجا آمده ام آمدنم بهر چه بود.

به کجا می روم آخر ننمایی وطنم.

چه اهمیتی دارد ما به حقایق در دسترس توجه کنیم خوب است.

شکل گیری جسم ما در بدن مادر تحت تاثیر و امر خدا و فراهم شدن تمام عوامل لازم برای شکل گیری ما و سایر موجودات زنده همه با نظم و دقت و انتخاب صورت می گیرد . گزینش مواد لازم و بکارگیری دقیق و به اندازه اجزاء شک دهنده بدن موجودات از جمله انسان همه اعجاز است.

ما غرق در انبوهی از معجزات دائمی هستیم که اختلال در تحقق حتی یکی از

آنها بقیه کار را متوقف کرده یا دچار نقص می سازد.

درست رفتار کردن همه عوامل و بهره گیری از زمان به دقت باعث تکوین یک موجود زنده سالم و پویا خواهد شد.

بدنی با حرکات و کنشهایو واکنشهای گوناگون در یک لحظه بر زمین افتاده و می میرد. لحظه درک حقیقت عالم غیب اینگونه هر کس را شوکه می کند. واقعا آنکه در وجود مخلوقات زنده حقیقتا زیست می کند کدام قددت است.

نام او خداست. خداست که به شکل مخلوقات در طبیعت نقش آفرینی می کند. حال بگو ببینم وجود بی معنای خود را درک کردی یا باز از منیت خود دم می زنی!؟