در آرزوی دنیایی بدون دروغ

عمر انبیاء و اولیاء الهی و پیروان راستین آنها یعنی شهدا، صرف تحقق دنیایی بود که در آن دروغ حاکم نباشد. مدینه ی فاضله ای که انسان، بعنوان اشرف مخلوقات خدا، در آن درخشش یافته و همه صفات نیکویش را ارائه دهد. انسان معتقد به پروردگار خود، بدون ریا و فریب، از درب دوستی وارد شود و دستی را که تا آرنج آغشته به عسل بوده و در دهانش نهاده، در نهایت گاز نگیرد!؟